Mail Nr. 9: In rustiger vaarwater...

Ondertussen zit ik al een week op Bali. Het is veel rustiger dan wat ik de afgelopen tijd meegemaakt heb en eigenlijk vind ik dat wel even prettig. Na Batam ben ik gevlogen op Yogyakarta voor de Borobodur en daarna terug naar Yogya. Wel een geinige stad maar het paleis was dicht wegens festiviteiten en dat was de grootste bezienswaardigheid van Yogya. Ik heb me daarna maar vermaakt op de plaatselijke vogeltjesmarkt. Je zou spontaan elk vogeltje willen kopen en loslaten. Er waren gekleurde kuikens. Echt alle kleuren van de regenboog. Die verven ze. Hele grote vleerrmuizen, mangoesten, eekhoorns, uilen, hanen en de nodige hapjes voor deze beesten: maden, mieren, zaad, sprinkhanen etc.

Laatste nieuws!!!

Gisteren heb ik te horen gekregen dat de BBC zeer geinteresseerd is in mijn onderzoek. Ze willen een documentaire maken over de zeemeeuwen waarschijnlijk met mijn hulp!! Wordt vervolgd!!

Gevangen zeemeeuwen!

Vandaag sloeg ik niets vermoedend The Jakarta Post open. Eigenlijk was ik op zoek naar een adres zodat  ik hun archief kan bezoeken. Maar op pagina vier in het midden was daar opeens een hele grote foto van gevangen zeemeeuwen. Ze waren gepakt onder Singapore...vlakbij het meeuwennest. Ik heb een smsje gestuurd naar mijn assistent. Hij kent ze allemaal. Oeps! Dat zegt wel weer genoeg over hoe dichtbij ik was.

Een dag van 24 uur reizen..

Vandaag ben ik op Bali aangekomen maar wat een klotereis was dit zeg. Gisteren ben ik eerst gebeten door een paard. Ik was even vergeten dat de meeste beesten hier niet zo vriendelijk behandeld worden. Dus ik dacht even een paardje te aaien. Ik liet hem nog rustig snuffelen maar nee hoor, hap! Blauwe beurse hand. Beetje jammer. 's Avonds de trein in. Ik had nog hoog gespannen verwachtingen...busines klasse helaas geen bedden maar wel reclining seats. De trein kwam minstens een uur te laat maar daar was ik al voor gewaarschuwd. De stoelen waren geen eenpersoons stoelen maar tweepersoons en niks verstelbaar. Gelukkig hield mijn buurvrouw het snel voor gezien en had ik twee plekken voor mezelf. Net zo lenig en opvouwbaar als de Indonesiers heb ik me er tussen gewormd. Dat sliep best aardig. Niks busines trouwens, gewoon kakkerlakken en dergelijke. Ik kwam 's ochtends heel vroeg aan en ging per bus verder. De eerste bus hield er na de helft van de reis mee op. Overgestapt op een andere. Die ging niet naar waar ik heen wilde ook al hadden ze dat wel gezegd. Overgstapt op nog een andere bus. Een taxi naar de ferry. Ruzie met de man aangezien hij vond dat ik zijn auto gecharterd had...ik zat er met minstens 6 anderen in dus weinig gecharterd. Toen ik uitstapte deed hij ook nog een poging om buik aan te raken. Foute man! Toen de ferry dat was wel weer leuk. Maar boten zijn altijd leuk. En toen weer geen bus naar Denpasar de hoofdstad van Bali...na wat heen en weer geoverleg mocht ik ergens instappen. Heel vaag. Ik moest uiteraard teveel betalen. De man van de kaartjes wilde naast me zitten...dacht het niet! En opeens ging het licht uit met de vraag of ik wilde slapen. Nee. En zeker niet als het donker is. Ik herinner me nog levendig hoe mijn rugzak in Nepal ooit opengesneden is. Toch veilig aangekomen en nog een taxi richting strand. En nu is het tijd voor mijn bed! Ik ben enorm gaar!

Mail Nr.8 niet op de site!!

Dit bericht is voor degenen die niet op mijn maillijst staan en alleen mijn weblog lezen. Ik zal mail nr.8 niet publiceren op mijn weblog omdat er teveel gevoeilige informatie instaat die voor mij en andermans veiligheid beter niet publiekelijk gemaakt kan worden. Als je toch nieuwsgierig bent mail me dan even: info@ratopreis.nl

Echte zeemeeuwen gespot!!

Even een kort berichtje, later meer. Ik ben veilig terug van een hele interessante zeemmeeuwen trip. Ik heb echte nesten gezien inclusief transport en zeemeeuwen. Via een familiezeemeeuw ben ik volledig op de hoogte gebracht van hun gewoontes. Project geslaagd!

Indonesisch woordspelletje!!

Ik kom hier natuurlijk een heleboel Nederlandse woorden tegen. Van sommige is de betekenis heel duidelijk van andere is de verbastering wat lastiger te ontcijferen. Een kleine opsomming.

Zeemeeuwenvriend!!!

Even een kort berichtje. Mijn eerste serieuze interview zit erop en het lijkt ook het beste te zijn dat ik kan bereiken. Ik heb wederom geheel toevallig een goede vriend van een zeemeeuw gevonden. Hij heeft me heel veel verteld over alle aspecten van zeemeeuwerij. Erg gunstig. Morgen ga ik naar het eiland van de echte zeemeeuwen. Ondertussen wordt het toch wel spannend. Gisteren heb ik nog even de mensen waar ik nu bij logeer geholpen met wat werk in de buitensport! Via hen Emma en Didi heb ik nu een heel eigen huis tot mijn beschikking!! En Batam, het gangstereiland heeft dus toch ook een hele andere kant, best mooi. Maar goed na het eiland meer, waarschijnlijk volgende week woensdag of donderdag!

Mail Nr.7: Ik voel me net mevrouw Livingstone!

Ik ben net terug van een weekje eiland dus vol met verhalen. Vorige week eerst met de Canadese Carol en haar adoptiefamilie een dagje op pad geweest. De dag erop zou ik een interview gaan doen in Senggarang, een plaatsje aan de overkant maar het regende dusdanig dat het binnenplaatsje van mijn guesthouse in een waar zwembad veranderd was. De drempels zijn zonder dollen minstens een meter hoog en dat is nodig ook. Binnen een half uur tijd stijgt het water zo een halve meter. De afvoer in de badkamer wordt met een kurk dichtgemaakt anders staat de huiskamer vol. Heel interessant. Dus een dagje nuttige dingen gedaan: post, lezen, Maleis leren etc. Mijn ijverige assistent Isa, die toch niet zo betrouwbaar is als hij doet lijken kwam met wat oude krantenartikelen. Dat was wel heel fijn. Via Carol heb ik begrepen dat hij wel slim is maar mentaal niet helemaal ok. Gelukkig ben ik niet afhankelijk van hem. Ondertussen heb ik waarschijnlijk een assistent gevonden op het piraten eiland zelf maar daar later meer over. De volgende dag zou ik misschien wel gaan. Maar ik werd gebeld door Carol dat de visser er al was voor mijn vervoer naar Pulau Pangkil en dat het misschien wel beter was om dezelfde dag nog te vertrekken.

Wist je dat nr.5??

• Er hier heel veel getunede auto's en brommers zijn. Dit houdt in dat ze overal rare lichtjes, vreemd klinkende toeters en andere rare afwijkingen hebben. Er zijn auto's waarbij Kit, je weet wel die van knightrider, in het niets valt. Blauwe onderverlichting, grillverlichting etc.
  
• Je niet vreemd moet opkijken als je opeens geslagen wordt. Hoogstwaarschijnlijk zit er dan ergens een mug op je lijf. En een goede mug is een dode mug!
• Toiletten een bron van vermaak blijven. In Maleisië zijn er veel westerse toiletten maar niemand begrijpt dat je daar op moet zitten en dus niet met je schoenen op de bril moet gaan staan. In Indonesië doen zich andere problemen voor. Daar spoel je de wc door met kannetjes water maar dat is vrij lastig als je wat groters weg moet spoelen. Hopelijk is er dan een iets groter emmertje. O ja, wc papier is natuurlijk niet aanwezig.
  
• Je mag nooit koffie of rijst weigeren. Als je dat doet betekent het dat je je gastheer/vrouw niet vertrouwt.
• Ergens in een ander "Wist je datje" heb ik geklaagd over bestek....nou hier krijg je gewoon geen bestek. Met de rechterhand (de linker is voor op het toilet) eet je. En als je uitgegeten bent spoel je met wat water je hand schoon en klaar!
• De truuk om te zeggen dat je al getrouwd bent om niet lastig gevallen te worden werkt hier niet. Daar hebben ze geen respect voor.
  
• Mannen en vrouwen boeren heel hard in het openbaar. Dat is om te laten zien dat je uitgegeten bent. Heel smakelijk....
  

Op weg naar oude zeemeeuwen!!

Het gaat gebeuren. Morgen vetrek ik met een visser in een bootje naar Pulau Pangkil. Een klein eilandje op een uur varen van Bintan. Daar ben ik een dag of 5 om mensen te interviewen over de zeemeeuwerij van vroeger. Als het goed is kom ik zondag terug met meer verhalen.

Mail nr.6: Zeemeeuwen zijn in de buurt!!

Ondertussen zit ik in Indonesie op het eiland Bintan. Dit is een verademing want ik kwam aan op Batam. Batam staat bekend als gangstereiland. Het ligt ongeveer 10 kilometer onder Singapore en het wemelt er van de hoertjes, bordelen en foute mannen. Ook irritante taxichauffeurs zijn er legio. In Sekupang in een taxi gestapt. Nou ja meer getrokken. Iedereen wilde me in een taxi hebben en ik wilde een bus. Maar een oudere vrouw nam me onder haar hoede waarschijnlijk omdat ze zelf doodsbang was. Ik heb gisteren te horen gekregen dat Sekupang zeg maar het meest vreselijkste plekje is om een taxi te regelen en dat het zelfs erg gevaarlijk is. Maar goed ik heb het overleefd. De taxirit was interessant. De jongen die de auto reed was veel te jong naar mijn idee en had geen flauw benul waar hij naar toe ging. Maar dit had ik al op de website geschreven. Uiteindelijk dus heel resoluut uitgestapt en wat geld voor hem laten liggen. Hij wilde me terug de taxi in maar ik ben gewoon weg gelopen. Hij durfde niet tegen me in te gaan. Wel zo verstandig van hem! Ik heb mijn intrek genomen in het Nagoya Plasa. Een luxe en duur hotel maar in ieder geval veilig.