Casting Postbank reclame
Zit ik in de bibliotheek aan mijn scriptie te ploeteren komt er een mevrouw van een casting buro. Of ik en de andere studenten aan tafel mee willen doen aan een Postbank reclame met Ellen en Jan waarbij het Muiderslot bestormd wordt. Best grappig uiteraard maar ik val buiten de doelgroep van 20 en 30 jaar en daarbij heb ik echt geen tijd. Toch aardig dat ik jonger ingeschat wordt. Gelukkig voor de dame in kwestie komt er net een hele horde conservatoriumstudenten bij elkaar. Ze heeft 100 vrijwilligers nodig!
Anderhalve week China
Ik ben alweer anderhalve week in China en al redelijk gewend, mijn lichaam spartelt nog een beetje tegen. Kennelijk heb ik toch ergens iets verkeerds gegeten. Het verkennen gaat goed. Gisteren heb ik naar een huis gekeken en vandaag of morgen gaan we naar de politie om te kijken wat ik aan documenten nodig heb om me in China te mogen vestigen. Dat zal wel een hele waslijst worden tot aan een aidstest toe.
Het regenseizoen laat zich ondertussen goed gelden. Soms is het droog maar vanochtend kwam de regen bijna horizontaal voorbij gewaaid. Ik ging even water kopen in de supermarkt naast het hotel. De paraplu hielp iets maar als het water tot je enkels komt maakt dat dus ook niet zoveel meer uit. Het is code geel. In mijn hotel hebben ze vier kleuren lampjes: blauw(veilig), geel, oranje en rood(alarm). Niks om je zorgen over te maken lijkt me. Het is alleen wat moeilijker om een taxi te vinden dus werden we opgehaald met een auto van de fabriek. Vlakbij de fabriek was de weg aan het overstromen. Het water kwam nog niet de auto binnen.
Ook erg leuk zijn de driewieler auto's. In Nederland misschien zeldzaam...hier is het een ware kolonie, ze zijn echt overal. Mr. Bean zou er zijn handen vol aan hebben.
Hopelijk wordt het nog droog genoeg om een bamboebos te bezoeken. Ze zien er heel aaibaar uit vanuit de verte. Als een berg fris groene donsbolletjes bij elkaar. Ben dus wel benieuwd hoe ze er van dichtbij uitzien. Tot nu toe heb ik eigenlijk alleen maar gekapte bamboe in verschillende stadia en producten van dichtbij gezien.
Gisteren namen Melinda en Davy (haar vriendje en tevens mijn collega) mij mee naar een voetmassage. Met zijn drieën op een kamer in een luie stoel met onze voeten in een warm bad. Voor mij en Melinda kwamen er twee jongens om onze voeten te masseren en voor Davy een meisje. Het was erg vermakelijk. Nooit geweten dat er ook een ruwe rugmassage bij hoorde. Maar mijn voetjes zijn wel weer lekker zacht. En als bonus kregen we pantykousjes mee.
Dat was het weer even. Ik word bij de lunch verwacht.
Wist je dat?
Er meer spaarlampen zijn in China dan ik verwacht had. Daar kunnen ze in Nederland nog wat van leren.
Er bij diners ge gambei't wordt. Dit houdt in dat je uitgenodigd wordt om met iemand een glas te heffen en dit in een keer leeg te drinken. Nou is dit met bier van 2% niet zo'n heel groot probleem. De Chinese rode wijn gaf na in ieder geval een fles ook geen hoofdpijn maar ik geloof dat het verstandig is om van de witte rijstwijn af te blijven. De meesten Chinezen eindigen zo'n diner volledig dronken. Maar het is een belangrijke manier om contacten te onderhouden.
Je moet ook niet vreemd opkijken als tijdens het eten er een schaal met deksel op tafel verschijnt waarvan de inhoud zich nog beweegt. In mijn geval waren het garnalen die aan het spartelen waren in een chilisaus. Zou ik ook doen als ik in chilisaus zou moeten zwemmen. De bedoeling is dat je de kop van de levende garnaal afbijt, (bent u er nog?) en vervolgens de inhoud uit het lijf zuigt. Als je een beetje tactisch een paar rondes overslaat (het eten staat op een glazen ronddraaiende plaat) dan zijn de garnalen dood en zou je een poging kunnen overwegen. Maar er werd me ook verteld dat zelfs dat riskant is. De garnaal lijkt misschien dood maar hij kan alsnog gaan spartelen als je met je eetstokjes een poging doet hem uit de chilisaus te halen of als je hem in je mond stopt. Ik wilde jullie deze fijne informatie niet onthouden en er zullen er vast nog vele volgen.
Soms denk je even dat je in Frankrijk bent. De antennes en bliksemafleiders hebben de vorm van een mini Eiffeltoren.
Wordt vervolgd! Ik ga me verder oriënteren op bamboe voor mijn nieuwe werk. Ik zit in een compleet 'bamboewash' traject: ik leer er alles over (heb vandaag zelfs een boek over technischa aspecten van bamboe gekocht) en zie het overal en in alles terug: bamboevloeren, gordijnen, eetstokjes, prullemanden, doosjes, ondergoed en sokken, fineer, plaatmateriaal, stoelen en tafels. Daarbij eet ik het (bamboe scheuten, gevulde bamboestengels) en je schijnt het zelfs te kunnen drinken!!!!
Wereld op zijn kop
Precies zes weken geleden had ik een gesprek over werken in China bij een Nederlandse bamboeleverancier. Hoe ik hier terecht kwam is een verhaal op zich. Laten we het erop houden dat ik er een balkje bamboe ging ophalen en van het een het ander kwam. Het gesprek ging goed want morgen vlieg ik naar China om te verkennen waar ik ga wonen en werken. Je kunt gerust zeggen dat de afgelopen weken turbulent geweest zijn. Mijn hele wereld staat op zijn kop en er komt van alles op me af. In het begin werd ik elke ochtend wakker met als eerste gedachte: "Goh ik ga in China wonen en werken." Nu dringt het telkens een stukje meer door omdat het ook tastbaarder wordt. Ik volg Chinese lessen, wordt ingewerkt, regel ondertussen van alles om naar China te kunnen verhuizen en probeer mijn scriptie af te ronden. Deze rat gaat dus weer op reis! Binnenkort meer vanuit China!