Maanlanding
Vandaag ben ik vanuit Shanghai terug gekeerd naar Anji. Shanghai was relatief rustig vergeleken met Anji. Ik word hier aangestaard alsof ik van Mars kom. De aanduiding 'alien' op mijn workpermit doe ik kennelijk eer aan. In Shanghai zijn er meerdere 'aliens' dus daar werd ik alleen lastig gevallen door verkopers die mij Louis Vuitton tassen en dure horloges wilde verkopen. Nep uiteraard. Maar goed ik ben niet geïnteresseerd in zulk soort artikelen dus deze verkopers negeren ging me al snel goed af. Wel vond ik in Shanghai uiteindelijk een verbindingsschroef waar ik al meer dan twee weken naar op zoek ben. En ook printervellen die ik nog niet had gevonden. Ook nog een leverancier voor gereedschap gevonden waar ik anders ongeveer een dag voor had moeten reizen. Dus al met al een zeer geslaagde trip.
China blijft op allerlei vlakken intrigerend. Het verkeer is pure anarchie en het verbaast me niet meer ongelukken te zien al schijnen er 600 man per dag dood te gaan. Inefficiëntie lijkt ingebakken te zijn in het systeem. Bij een warenhuis mag je eerst met een bonnetje naar een cassiëre waar je betaalt. Vervolgens ga je terug naar de afdeling waar jet het betreffende item gekocht hebt en lever je twee gestempelde bonnetjes in, de derde blijft bij de cassiëre achter. Eén krijg je mee, de rest is voor de administratie. En achteraf wordt het geld ook nog eens over de verschillende afdelingen verdeelt. Over de banken en andere officiële instellingen zal ik het kort houden. Voor de koppeling van mijn bankrekeningnummer aan een internet- en sms mogelijkheid heb ik denk ik zo'n 10 keer mijn pincode ter verifiëring mogen intoetsen. En 10 verschillende briefjes mogen ondertekenen. Achteraf blijkt dat ik nooit had mogen internetbankieren. Hiervoor heb je een verblijfsvergunning nodig en die heb ik nog niet. Je moet er geduld voor hebben en gelukkig regelt Melinda zulke zaken voor me want eigenlijk heb ik niet zoveel geduld.
En dan is er natuurlijk nog het melkpoeder schandaal. In de verschillende hotels en Starbucks zaken is geen melk meer verkrijgbaar maar in de supermarkt staat de kindermelk van de betreffende fabrikant nog steeds in de schappen. Daar tegenover staat de ruimtevaart die uitgebreid in het nieuws komt. Supertrots zijn ze. Klappend voor de televisie als de minister premier in beeld komt en zijn bewondering uitspreekt. Ik zal me de komende tijd wel blijven verbazen, misschien wel net zo als de Chinese astronauten bij hun eerste maanwandeling.
Inburgeren
Ik ben al meer dan twee weken in China en ondertussen heb ik van alles geregeld om hier te kunnen wonen en werken. Deze week krijg ik het fiat van de foreign affairs department om een werkvisum aan te vragen in Nederland. Dat is de eerste stap naar mijn Chinese verblijfsvergunning. Gisteren heb ik de eerste machines voor mijn workshop binnen gekregen en deze zijn meteen geinstalleerd. Vandaag gaan we de rest kopen en fabrieken bezoeken. En dan moet er 's avonds uiteraard gegeten en ge'gambeid worden. Mijn arme lever. Niks genieten van een rood wijntje...gewoon in een slok leegdrinken. Maar goed..ik hoop dat alleen in de begin periode is. Deze week ga ik ook kijken naar een huisje. Nu is het ontbijt tijd.
Alienated!!!
Vandaag heb ik mijn working permit gekregen. Ofwel de toestemming om als 'alien' in de Volksrepubliek China te mogen werken...tot 2015!!! Nu alleen nog naar de Foreign department om nog meer papieren te krijgen voor de aanvraag van mijn werkvisum. Je moet er wat voor over hebben. Ik heb meteen een bankrekening geopend bij de Bank of China. Ook heel vermakelijk. Ik heb nu een bankpas met de Chinese muur en een hele berg cijfers die geloof ik mijn bankrekening voorstellen. Ik ga me er nog maar even in verdiepen.
Terug in Anji en officieel gezond verklaard!
Gisteren ben ik weer geland op Shanghai. Naast mij in het vliegtuig zat een leuke Ierse jongen waar het goed mee klikte dus het was geen onaangename vlucht. In de auto onderweg naar Hangzhou ben ik in slaap gevallen. Ik had nog wat goed te maken van de afgelopen tijd. In Hangzhou in mijn hotelkamer heb ik nog een beetje verder geslapen totdat Melinda, mijn Chinese collega, kwam. Met haar heb ik een hapje gegeten en langs de toeristische trekpleister van Hangzhou: Westlake, gewandeld. Na wat kopjes thee weer richting hotel want we moesten er vroeg uit voor mijn healthcheck. Die had ik overigens al in Nederland gedaan maar die voldeed niet dus nog een keer....en dat was reuze interessant.
Als eerste mochten we een formulier invullen, dan betalen en door naar ronde A: de laboratorische tests: het bloed prikken en urinemonsters. Gezellig met zijn allen in een rij voor een loket. Niks aparte kamertjes met privacy, nergens voor nodig. Als je aan de beurt bent wordt er een naald met slangetje in je arm geprikt waar het buisje weer aan gehangen wordt, tenminste als ze je ader kunnen vinden. Dat was bij mij uiteraard niet het geval dus werd er 'vakkundig' op mijn arm geramd om mijn aderen voelbaar te maken. Je snapt het al, een mooie blauwe plek. Daarna door na het toilet voor de urine...(o ja je moest nuchter zijn), met een schattig plastic bakje. Niks deksel, gewoon goed mikken en niet knoeien,en inleveren maar. Lekker hygienisch al die mensen met bakjes plas wandelend door het ziekenhuis. Dan door naar afdeling B voor de lichamelijke check up. Eerst een ECG. Niks moeilijk doen met pads die overal op geplakt moeten worden. Gewoon een klem om je enkel en pols en nog drie zuignappen op je borst en tien seconden later ben je klaar. Vervolgens een ogentest en de gebruikelijke zeg eens aaaa...internationaal wel bekend. Daarna bloeddrukmeting en onderzoek van je buik, stelde ook weinig voor. Dan nog een echo van lever, milt etc en een longfoto. Alles inleveren en 's middags het resultaat ophalen. Ik heb mijn allereerste officiële Chinese document! Nu op naar het volgende struikelblok, daar waar ik onder andere voor naar China ben gekomen op een toeristenvisum, namelijk mijn workingpermit. Als ik die heb begint het ergens op te lijken. Wordt vervolgd!
Tja en verder kan ik alweer bladen vol schrijven over verschrikkelijke toiletten...ga op de geur af en je komt er vanzelf. Daar is geen bordje voor nodig. Maar daar later meer over. Ik ga zo eens mijn bedje opzoeken. Morgen ga ik beginnen met mijn workshop in de fabriek.
Het gaat eindelijk gebeuren.....
Anne gaat afstuderen. Vandaag kreeg ik het bericht dat ook mijn essay goed gekeurd is! Ik mag weer voor mijn plezier boeken lezen. Jippe!!!!!Eerst een maand naar China en dan eind oktober mijn bul ophalen en dan mag ik als Drs. A.Klaasen door het leven of als Master van het een en ander. Staat wel stoer eigenlijk.