Bamboe, bamboe en nog eens bamboe
En dit is op een kwartiertje rijden van Anji af. Dan zit je midden tussen de bamboe verwerkende fabrieken en de boeren. En het gaat het hele jaar door, behalve als het regent want dan valt er weinig te drogen. Het worden mooie en levensgevaarlijke fietstochtjes. Maar ik schrijf een andere keer over het verkeer.
Nog een keer mijn huis in Amsterdam
Een flinke bende was het. En ik denk dat een heleboel vrienden blij zijn dat ze niet hoefden te helpen!
Bestuderen van het huurcontract
Links op de foto de huurbaas, rechts zit Melinda die voor mij de kleine tekens aan het lezen is. Hierna volgde nog een verhitte discussie over de vloer die er nog niet eens ligt. Maar die moest ik wel laten liggen als ik weg ga. Ik heb de discussie gewonnen na interventie van het agentschap. Als ik vertrek wordt er gekeken naar de vloer en naar rato betaald aan mij voor de vloer die ik ga leggen. Ik heb al genoeg kosten want eigenlijk is er helemaal niks in mijn huis dus de man houdt er sowieso een heleboel voordelen aan over. Mits hij mijn smaak overleefd ;-) Maar mijn huis is niet helemaal leeg meer. Vanochtend is de wasmachine/droger en de koel/vriescombinatie bezorgd. Het begin is er!!
Nestje bouwen in Anji
Goed ik heb dus een compleet leeg appartement. En daar moet dus het een en ander voor geregeld worden. Op zoek dus naar de nodige spullen. Vandaag heb ik een koelkast met vriezer en een was/droogmachine gekocht. Geen overbodige luxe als in de zomer de luchtvochtigheid kan oplopen tot 90 procent. Dan droogt dus echt niks of je kleren verkleuren door in de zon te hangen. Van de prijs was nog wel het een en ander af te praten en er was ook nog een promotie. Ik kreeg ter plekke een zak rijst van 5 kilo en een grote fles bakolie mee. Morgen om half tien worden mijn spullen op 5 hoog afgeleverd en als ik de installatie service bel wordt ook nog alles aangesloten. En dan kan ik me gaan concentreren op de handleiding....in het Chinees. Dat wordt puzzelen. Alhoewel ik net zie dat er misschien een Engelse versie online is.
Komend weekend ga ik met Gu, een directeur van een van de fabrieken praten of hij me goedkoop een vloer kan leveren. Dan a.s. donderdag naar de IKEA om keukenkastjes te kopen. Toch de goedkoopste optie en daar dan bamboe deurtjes voorzetten. Een bed en dan nog een badkamer met een douche en warm water en dan kan ik verhuizen. Dan kan ik rustig op mijn gemak de rest van mijn huis gaan inrichten. Zoals mijn baas zei: Met je eigen spullen kan je misschien een kamer inrichten. Inderdaad dus zelf maar mooie bamboe meubeltjes gaan ontwerpen en maken. Mijn werkplaats doet het en ik heb ook al een meubelmaker gesproken die voor me wil gaan werken. Die ga ik waarschijnlijk inhuren om als ik in Nederland ben mijn huis aan te pakken zodat ik als ik terug kom mijn eigen nestje heb. Wordt vervolgd, met foto's!
Huurcontract getekend in Anji
Gisteren ben ik flink koortsig geworden en het wordt er niet beter op. Vanmiddag heb ik onafgebroken geslapen en ik voel me iets beter. Ze willen meteen dat ik naar het ziekenhuis ga om een injectie te krijgen tegen de koorts. Nou dacht het niet. Ik hoop me morgen weer beter te voelen. Heb bergen werk te verzetten. Maar als het goed is heb ik volgende week elektricieit en verlichting in mijn werkplaats. Dan begint het echte werk. Dan kan ik mensen gaan aannemen en ze gaan leren om displays te maken.
Sinds vandaag ben ik de officiele huurder van een penthouse in Anji. Voordat je daadwerkelijk kunt tekenen ben je even zoet met onderhandelen. Voorlopig kan ik er nog niet wonen want er moet echt nog wel het een en ander gebeuren. Er ligt in een klein gedeelte van het huis een vloer dus ik moet maar eens op zoek naar een fabriek die mij goedkoop of gratis een bamboe vloer gaat leveren ;-), dan op de naar de IKEA voor een keuken, nog even een douche en ook niet geheel onbelangrijk een trap naar de volgende verdieping want daar ga ik slapen. Ik heb de komende tijd wat te doen. De eigenaar van het huis wist het ook wel mooi te brengen. Dat ik wel de vloeren moest laten liggen als ik er weer uit zou gaan. Nou daar mag hij dan mooi voor gaan betalen, net als alle andere zaken die ik er in ga zetten: geiser, keuken, trap, douche, airco's etc. Hij wil zelf namelijk niks verbouwen, ook niet als ik meer huur ga betalen. Twee december gaan mijn spullen verscheept worden en die worden rond 5 januari in Shanghai verwacht. Ik hoop voor die tijd er een vloer te hebben liggen, een bed te hebben staan en een douche werkend te hebben zodat ik zo snel mogelijk niet meer in een hotel hoef te overnachten en mijn eigen potje kan koken en vooral niet meer naar het vreselijke ontbijtbuffet van het Bai Hui hotel hoef met elke ochtend de dezelfde muziek.
Terug in Anji deel II
Sinds afgelopen vrijdag ben ik weer terug in Anji. Woensdag werd mijn huis leeg getrokken door de verhuizers. En al bleef er echt nog wel het nodige staan het was er een flinke bende. Degenen die mij vier jaar geleden geholpen hebben met verhuizen weten wel wat ik bedoel. Over mijn trap werd gezegd: "De nachtmerrie van elke verhuizer" Ik was een paar dagen ervoor nog van de 4e naar de 3e etage van de trap gestuiterd. Daar heb ik nog een halve week van kunnen genieten. Alle spieren in mijn armen en benen protesteerden heftig. Ik was het al vier jaar met ze eens. Toen de verhuizers weg waren met mijn spullen en ik mijn spullen die mee moesten naar China ingepakt had bleef er thuis niet veel meer te doen. Zelfs televisie kijken zat er niet in. Ze hadden de afstandsbedening ook ingepakt (sorry Peter). Als ik een postzegel wilde pakken uit een laatje bleek die opeens leeg te zijn. Een rare gewaarwording. Dus bepakt en bezakt met de taxi naar het huis van mijn vriendje. Daar op de bank al wachtend tot hij terug kwam van zijn werk in slaap gevallen. Voorlopig voor het laatst samen, snif.
De volgende dag rustig aan gedaan. Moest nog een paar dingen regelen voordat we naar Schiphol gingen en verder vooral genieten van de laatste momenten met Udin. Ter plekke op schiphol uiteraard weer enorm gezwijnd met mijn bagage. Ik had 26 kilo en twee tassen handbagage van minstens hetzelfde gewicht. De 26 kilo werd na wat gedoe toe gestaan. Mijn rugzak met laptops had ik uit voorzorg al even uit het zicht gehouden. Want ik had ook nog een koffer die als handbagage door kon. Bij de gate kreeg ik een vriendelijke waarschuwing. Ik had de mazzel dat de vlucht helemaal niet vol was. Dus mijn bagage gedoogd en ik had drie zitplaatsen voor mezelf. Overdwars en slapen maar. Kwam redelijk uitgerust aan om vervolgens in de auto met chauffeur lekker verder te slapen.
In Anji meteen aan de slag. Aanvraag verblijfsvergunning (gaat u door naar the Labour department in Huzhou voor het working certificate want u heeft wel de license en de permit maar niet het boekje en komt u dan nog eens terug. Wat een feest!), check fabriek (zo drie problemen ontdekt), check workshop (waarom had ik toch de ijdele hoop dat er iets veranderd was, ik had toch een hele waslijst gegeven bij mijn vertrek de laatste keer???), vergadering met de inspecteurs en een welkomst diner met veel bier. Het hoort erbij maar voor mij hoeft het niet. Als je nou zelf mocht bepalen hoeveel je drinkt maar helaas als je uitgenodigd wordt tot drinken moet in een keer je hele glas leeg. En na twee liter bier en vier toiletbezoeken verder heb ik het dan echt wel gehad. Toen mocht ik naar bed en dat slapen lukte wel.
De volgende dag een beetje uitgeslapen en naar de fabriek om het een en ander te regelen. 's Middags op zoek gegaan naar een huisje. Wat ik gevonden heb lijkt erg leuk te zijn: een penthouse met twee verdiepingen. Eerste verdieping: ruime woonkeuken en zitkamer, slaapkamer met badkamer ensuite en een tweede slaapkamer en badkamer, en voor en achter een balkon. Op de tweede verdieping, nog een slaapkamer, badkamer en een open ruimte met deur naar nog een balkon en dakterras. En dit alles voor 80 euro in de maand. Lijkt me een prima plan al moet er nog wel een keuken, badkamers en vloeren in maar dat neem ik graag op de koop toe. Als de Chinezen dat doen ziet het er meteen niet meer uit. Gebrek aan smaak noem ik het maar.
Voorlopig heb ik hier genoeg te doen. Fabrieken bezoeken, zorgen dat mijn workshop kan draaien, zorgen dat de productie van 'mijn' product beter wordt (o ja afgelopen zaterdag was er brand in de afzuiging, wegens gebrek aan schoonmaken, daar ga ik dus ook wat aan doen, lang leve de procedures) en andere allerhande problemen oplossen en ondertussen nog even stoeien met bureaucratisch China. Om gek van te worden volgens mijn baas. Ik denk dat ik aan mijn geduld moet werken. Wordt vervolgd!
