Nog 3 nachten in Anji

Vandaag heb ik na veel gedoe eindelijk mijn export permit binnen. Het briljante verhuisbedrijf Asian Tigers weet niet eens hoe je een export vergunning aan moet vragen en heeft me wel drie keer met een kluitje het riet in gestuurd. Toen vandaag bij keer vier bleek dat zij mij wederom een verkeerde pro forma invoice gegeven hadden werd het mij teveel en barstte ik in huilen uit. Op het moment is het allemaal een beetje teveel. Emotioneel wegens het aankomende vertrek in combinatie met veel te veel te doen in te weinig tijd gaat niet zo goed samen. De douane dame sprak opeens Engels. "Don't cry." Ze haalde een glaasje water en een paar zakdoekjes en wij probeerden samen tot een oplossing te komen. Het douane kantoor zou de pro forma rekening opnieuw maken. Ik hoefde alleen maar 20 minuten te wachten. Toen dit toch iets langer duurde, werd ik uitgenodigd voor de lunch. En na de lunch lag de nota keurig klaar en kreeg ik de permit mee. Meevaller van de dag!

Nog meer meevallers! Ik heb bijna alles wat ik kwijt wilde verkocht! Mijn meubelmaker neemt mijn zonneboiler over en de kleine airco. De koelkast, grote airco, gasfornuis, bed en kachel zijn allemaal verkocht. Alleen mijn badkamer meubel niet maar die krijg ik wel de container in denk ik zo. Nu mag ik alles wat van stof is in de wasmachine gooien want ik heb last van oven/papier/zilvervisjes en die wil ik niet meenemen naar Nederland. Morgen weer verder met meubelen uit elkaar halen om alles zo compact mogelijk te maken. En alles wat ik aan dit huis verbouwd heb er weer af halen want ik gun mijn huisbaas helemaal niks. Hopelijk schiet dit een beetje op en kan ik nog een halve dag naar Moganshan, een hele mooie berg waar ik goede herinneringen aan heb. Bovendien is het nu bamboe kleine takjes oogstseizoen en dat is bijzonder om te zien. Nog 3 dagen...wordt vervolgd!

Nog 8 nachten in Anji...

Gisteren zo ongeveer terug gezwommen van Shanghai naar Anji. Er stond zo'n 10 centimeter water op de weg en de regen kwam bijna horizontaal voorbij. De enige die blij werden van zulk weer waren de kikkers die vrolijk over de snelweg heen sprongen. Las bij thuiskomst dat tyfoon Megi verantwoordelijk was voor dit weer...en voor de regen de afgelopen 6 dagen in Taiwan. Ook dat er doden gevallen waren in Taiwan en dat ik dus in dat vreselijke weer besloten had om in de Taroko kloof te gaan wandelen. Maar dat wist ik toen nog niet. In de stromende regen de weg afgelopen van boven naar beneden want alle wandelpaden waren afgesloten wegens de tyfoon. En ik maar denken dat het gewoon hard regende. Bij de trein kwam ik erachter dat er wel wat aan de hand was maar niemand die zei wat precies. Ik wilde graag een trein eerder terug naar Taipei maar die waren niet beschikbaar. Braaf 3 uur gewacht en toen bleek dat mijn trein niet ging omdat er een aardverschuiving geweest was en omdat er nogal overstromingen waren. Ik kreeg een kaartje voor de trein van 19:30. Om 17:45 werd bekend dat er helemaal geen treinen meer gingen rijden richting Taipei. De enige manier was via een enorme omweg via het zuiden terwijl Taipei in het noorden ligt. Om 18:01 in een trein gesprongen richting zuiden....en om 00:30 was ik in Kiaosung. Toen bleek er een trein naar Taipei te komen voor de gestrande reizigers en water en hapjes. Om half 8 's ochtends was ik in Taipei. O ja of ik ook nog even wilde bijbetalen voor de omweg. Nee...dat wil ik niet en ga ik niet doen ook.

Vandaag zijn de dozen gekomen en ben ik begonnen met het inpakken van mijn boeken en mijn boekenkasten aan het demonteren. Morgen export permit aanvragen en verder met demonteren van kasten, badkamers etc. Het wordt een drukke week!

Taiwan

Op dit moment zit ik in Taiwan om nog heel even te genieten van rust voordat ik in Anji de laatste dagen ga doorbrengen. Laatste planning: 6 november China verlaten en door naar Japan. Vandaag de Taroko gorge bewandelen...als de laatste tyfoon er nog iets van overgelaten heeft want er schijnen er veel wandelpaden dicht te zijn. Morgen nog een dagje naar een hotspring en zaterdag nog wat marktjes in Taipei voordat ik weer terug vlieg naar China. Dan krijg ik eindelijk dozen om in te pakken en mag ik alles wat ik opgebouwd heb weer eigenhandig ongedaan maken. De huiseigenaar wil niks overnemen dus ik zal ervoor zorgen dat hij het terug krijgt zoals ik het gekregen heb. Leeg...Helaas levert de verkoop van mijn spullen tot nu toe niet zoveel op. De tweede hands markt in China werkt nogal anders en je mag blij zijn als je er een derde van de originele prijs voor terug krijgt. Dat is nogal een tegenvaller. Maar ik mag volgende week een klusje doen voor Fang, de directeur van de fabriek waar ik werkte. Ben benieuwd wat hij van mij wil.

Nog drie weken...

en dan zit mijn China avontuur er voorlopig op. De afgelopen week heb ik mijn huisbaas op bezoek gehad. Hij wil niks overnemen omdat hij het huis gaat verkopen. Tenminste dat zegt hij. Hij heeft echter beloofd dat hij overname zou betalen voor de vloer en de tegels maar daar ziet hij vanaf. Mijn ook al ex-collega Melinda confronteerde hem en hij werd heel erg boos en begon Melinda te beledigen. Het scheelde weinig of ik had hem uit mijn huis getrapt. Collega Davy voelt zich heel erg verantwoordelijk en is al aan het kijken hoe ik zoveel mogelijk van mijn spullen kan verkopen. Hij heeft al een rondje binnen de fabriek gedaan en dat komt wel goed denk ik zo. Komende week ga ik mijn huis eens grondig opruimen zodat ik zo min mogelijk spullen mee terug neem. Want de verhuisbegroting viel zo'n 2000 euro duurder uit dan opgegeven en dat valt nogal tegen! En dan begint de bureaucratische ellende weer: export permit, belasting betalen in China, aanmelding Nederland inklaring spullen etc. Heel fijn...zal blij zijn als het allemaal voorbij is. Binnenkort meer, want over drie weken gaat de rat weer op reis :-)