Update 2 - Rataplan Design is een feit!
Sinds een jaar ben ik bezig met het opzetten van mijn eigen bedrijf Rataplan Design. Via een traject van de gemeente Amsterdam genaamd project Eigen Werk startte ik vorig jaar. Op de dinsdagochtend volgde ik verschillende workshops over zelfstandig ondernemen maar liefst een half jaar lang. Met verschillende andere startende ondernemers kregen wij lessen over boekhouden, de belastingdienst, acquisitie doen, marketing, netwerken, onderhandelen, kamer van koophandel, jezelf presenteren en aanverwante onderwerpen die met ondernemen te maken hebben. Ondertussen schreven wij een ondernemersplan, ieder voor zich en mocht je bij een adviseur langs met de problemen waar je tegen opliep tijdens het schrijven van je plan. Het was een interessant proces waarin ik telkens verder een stap nam in ondernemer worden....voor zover ik dat nog net was. Daarnaast volgde ik nog een ander traject genaamd Ondernemen Zonder Grenzen. Dit was een internationaler op duurzame ontwikkeling georiënteerd traject waarmee een investering van €100.000,- te winnen viel. Wij startten met 100 duurzame ondernemers en ik behoorde uiteindelijk bij de beste 15 wat inhield dat ik een pitch mocht houden voor 40 investeerders. Ik was bloednerveus maar mijn pitch liep goed. De kritische vragen door de investeerders na afloop van mijn pitch kon ik zeer ad rem en adequaat beantwoorden waarvoor ik na de pitch ook bewonderd werd. "Jij weet waar je het over hebt, je bent zeer vakbekwaam en je hebt uitvoerige productkennis en je laat je niet makkelijk uit het veld slaan" Helaas leverde het mij geen investeerder op. Ik kreeg door een van de sprekers tijdens de afsluitende speech wel de titel 'bamboevrouw' en bewondering voor mijn plan.
Meer »Update 1 Blindedarm
Het is de hoogste tijd voor een update. Sinds mijn vorige schrijfsel is er nogal wat gebeurd. Zo belandde ik bijvoorbeeld met buikpijnklachten na het eten van een ijsje in het Westerpark in het ziekenhuis. Dat gebeurde ongeveer zo: Op 25 maart op de Spoedeisende hulp van het OLVG wegens een huisarts die vermoedens had dat ik een blindedarmontsteking zou hebben maar vond dat ik geen zieke indruk maakte. Ik zal in enkele regels proberen uit te leggen hoe efficiënt dat ging. Om iets voor 9 uur 's avonds kwam ik op de SEH. Om 22:15 werd er een intake gedaan terwijl de huisarts mij verteld had dat er alleen maar bloed afgenomen zou worden ter vergelijkingsmateriaal de volgende dag. Ik mocht het hele verhaal opnieuw vertellen en de verpleegster vertelde mij wel waarom een patiënte met vergelijkbare klachten eerder geholpen werd dan ik in plaats van bloed bij mij af te nemen. Ze vertelde mij wel dat ik na het bloed prikken nog minstens een uur moest wachten. Om 23:00 werd ik door een chirurg in opleiding opgehaald die precies hetzelfde onderzoek deed als de huisarts eerder die avond. Er werd nog steeds geen bloed geprikt en mijn geduld was anderhalf uur geleden al op. Ik wachtte op een bed en las een boek om rustig te blijven. Er werd bloed afgenomen om 23:30. Toen kwam er een andere arts, 'meer ervaren', die hetzelfde onderzoek nog eens deed. Ik spuide mijn gal en zei dat ik naar huis wilde omdat dit helemaal niet de afspraak was. Ze ging weg en kwam 10 minuten later weer terug. Mijn bloedtest was gedeeltelijk terug en er moest een echo gemaakt worden. Ik kon om 1:00 terecht en de dame die de echo maakte zei dat het een grensgeval was. Om 1:30 terug op de afdeling SEH waar ze mij wilden houden maar niemand zei wat er echt aan de hand was dus ik stapte op mijn fiets en ging naar mijn lief en beloofde de volgende dag terug te komen voor vervolgonderzoek. De volgende dag meldde ik mij braaf om 9:30 waar het hele gebeuren zich herhaalde: bloedprikken, echo en wachten. Om 14:30 meldde zich een echte chirurg die mij vertelde dat ik een acute blindedarmontsteking had en dat hij eruit moest. Nu ben ik echt doodsbang voor narcose dus dat meldde ik. De arts zei dat narcose de laatste 20 jaar enorm verbeterd zijn en dat mij dat reuze mee zou vallen. Dat stelde mij enigszins gerust maar ik had nog steeds frisse tegenzin. Om 15:45 reed ik de OK in...en om 17:00 kwam ik bij. Mijn lief zat al op mij te wachten. Hij had al een half uur twee verpleegsters aan moeten horen die over een nieuwe nagelsalon kwebbelden terwijl ze mij hadden moeten ophalen. Omdat ik zelfstandig naar het toilet kon en ook eetlust had zei de verpleegster dat ik naar huis mocht die avond. Daar was de chirurg niet helemaal blij mee want die vond dat ik een nacht had moeten blijven. Miscommunicatie ondanks het elektronisch patiëntendossier. Na beloofd te hebben dat ik een paar keer per nacht wakker gemaakt zou worden door mijn lief ging ik toch naar huis. En nu een blindedarm minder maar helaas nog niet helemaal hersteld. Ondanks dat er gezegd wordt dat het een kleine ingreep is kan het toch 3 maanden duren voor je weer de ouwe bent. Mmmm dat hadden ze best voor de operatie of minsens bij ontslag mogen melden.
